Zostaw nam swoje dane a my skontaktujemy
    się z tobą najszybciej jak to możliwe

    Administratorem danych osobowych przekazanych za pomocą formularza kontaktowego jest ADEX COSMETICS&PHARMA SP Z O.O. z siedzibą w Warszawie, ul. Rondo Organizacji Narodów Zjednoczonych 1, 00-124, który na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f RODO przetwarza przekazane dane w celu udzielenia odpowiedzi na zapytanie. Przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do danych i ich sprostowania. Z pełną informacją można zapoznać się TUTAJ

    Laboratorium kosmetyczne od kuchni cz. 2, czyli o tym, jak powstaje żel pod prysznic

    16.12.22
    Adex
    Laboratorium kosmetyczne od kuchni cz. 2, czyli o tym, jak powstaje żel pod prysznic

    Żel pod prysznic – jeden z podstawowych kosmetyków, który znajdziemy w łazience u większości z nas.  Do jego zalet z pewnością należy wygodna aplikacja, płynna formuła, skuteczność mycia, a często także przyjemny zapach. Główną funkcją żeli pod prysznic jest funkcja myjąca, mająca na celu utrzymywanie skóry w czystości. 

    Żeby przybliżyć sposób w jaki powstaje żel pod prysznic trzeba poznać podstawowe definicje:

    • Surfaktanty, tenzydy, związki powierzchniowo czynne – substancje obniżające napięcie powierzchniowe, odznaczające się dobrymi właściwościami myjącymi. To substancje amfifilowe, zbudowane z hydrolifowej „głowy” i hydrofobowego „ogona”.
    Laboratorium kosmetyczne od kuchni cz. 2, czyli o tym, jak powstaje żel pod prysznic

    Związki powierzchniowo czynne dzielimy na:

    • Anionowe – najbardziej popularna grupa związków stanowiąca aż 70% wszystkich związków powierzchniowo czynnych. Charakteryzują się ujemnym ładunkiem hydrofilowej części cząsteczki. Do tej grupy należą m.in. popularne detergenty siarczanowe: SLS (Sodium Lauryl Sulfate), SLES (Sodium Laureth Sulfate), ALS (Ammonium Lauryl Sulfate), MLS (Magnesium Laureth Sulfate), SCS (Sodium Coco-Sulfate), SMS (Sodium Myreth-Sulfate).
    Laboratorium kosmetyczne od kuchni cz. 2, czyli o tym, jak powstaje żel pod prysznic
    • Kationowe – nie mają zastosowania jako środki myjące. Ze względu na swoje właściwości bakteriobójcze znalazły zastosowanie jako konserwanty. Są także wykorzystywane w produktach do pielęgnacji włosów, ponieważ posiadają właściwości kondycjonujące i antystatyczne. Przykładem tych związków są Quaternia (np. Quaternium-10) czy Cetrimonium Chloride.

     

    Laboratorium kosmetyczne od kuchni cz. 2, czyli o tym, jak powstaje żel pod prysznic
    • Amfoteryczne – posiadają budowę jonu obojnaczego. Ich polarna „głowa” zawiera zarówno ładunek dodatni i ujemny. W zależności od pH roztworu mogą występować w postaci anionu, kationu lub jonu obojnaczego. Do najbardziej popularnych surfaktantów amfoterycznych zaliczamy: Cocamidopropyl Betaine, Coco-Betaine, Disodium Cocoamphodiacetate.
    Laboratorium kosmetyczne od kuchni cz. 2, czyli o tym, jak powstaje żel pod prysznic
    • Niejonowe – ta grupa detergentów nie ulega jonizacji w roztworach wodnych. Surfaktanty niejonowe wykorzystywane w kosmetyce to głównie emulgatory i solubilizatory oraz czynniki natłuszczające i myjące. Do najbardziej popularnych surfaktantów niejonowych wykorzystywanych w kosmetykach myjących należą pochodne cukrów o budowie glikozydowej np. Coco-Glucoside, Lauryl Glucoside, Decyl Glucoside.
    Laboratorium kosmetyczne od kuchni cz. 2, czyli o tym, jak powstaje żel pod prysznic
    • Micele – skupiska surfaktantu o określonej budowie chemicznej. W skupiskach tych grup lipofilowe tzw. „ogony” ustawiają się końcówkami w stronę fazy olejowej (brudu), a hydrofilowe „głowy” pozostają na zewnątrz tworząc polarną otoczkę miceli naładowaną ujemnie (anionową) bądź dodatnio (kationową) o dużym powinowactwie do wody. To właśnie układy micelarne charakteryzują się najlepszymi właściwościami myjącymi. W roztworach rozcieńczonych surfaktanty występują głównie w formie monomerów. Micele tworzą się dopiero po przekroczeniu określonego stężenia surfaktantów zwanego CMC (krytyczne stężenie micelarne). CMC jest wartością charakterystyczną dla danego związku powierzchniowo czynnego, przy którym następuje całkowite wysycenie granicznych powierzchni międzyfazowych cząsteczkami detergentu. Schematycznie micelę w środowisku wodnym można przestawić w sposób następujący:
    Laboratorium kosmetyczne od kuchni cz. 2, czyli o tym, jak powstaje żel pod prysznic

    Mechanizm usuwania brudu

    Myje się każdy z nas, ale zastanawialiście się kiedyś na czym w zasadzie polega mechanizm usuwania brudu? Brud składa się z różnych substancji o charakterze hydrofobowym (odpornym na działanie samej wody), tworzą go najczęściej tłuszcz, kurz, pozostałości kosmetyków, pot. Dzięki właściwościom związków powierzchniowo czynnych, które ustawiają się częścią hydrofobową do cząsteczek brudu, a częścią hydrofilową w kierunku wody, wokół cząstek brudu tworzą się agregaty zwane micelami. Obniżenie napięcia powierzchniowego wody sprzyja procesowi usuwania zanieczyszczeń. Ruch wody przyczynia się do usuwania cząstek brudu, a uwięzione w micelach powietrze tworzy pianę. 

    Baza myjąca – proces tworzenia

    Żele pod prysznic to kosmetyki przeznaczone do mycia i utrzymania higieny. Dobór odpowiednich składników myjących jest zatem kluczową składową tych kosmetyków. Stąd tyle uwagi artykuł poświęca związkom powierzchniowo czynnym. Najczęściej w kosmetykach wykorzystuje się anionowe surfaktanty – posiadają najsilniejsze właściwości odtłuszczające i oczyszczające, dobrze się pienią, są wygodne w recepturowaniu i stosunkowo tanie. Ich silne właściwości myjące są zarówno zaletą jak i wadą, bowiem nadmierne odtłuszczenie skóry powoduje rozluźnianie naskórka, co może skutkować kruchością i pękaniem skóry. Dlatego w kosmetykach nie stosuje się jednego surfaktantu, a mieszaninę kilku różnych. Ma to na celu obniżenie potencjału drażniącego anionowych związków powierzchniowo czynnych poprzez dodanie do formulacji surfaktantów amfoterycznych bądź niejonowych. Dlatego ocena kosmetyku jedynie przez pryzmat składu na opakowaniu jest nie do końca słuszną drogą, ponieważ to ilości i proporcje między konkretnymi składnikami odgrywają kluczową rolę. Konsumenci co raz częściej preferują żele oparte o łagodne środki myjące np. glikozydy, betainy (choć prawidłowo zbilansowana receptura może nawet zawierać SLES i być kosmetykiem specjalistycznym). Jednym z wyzwań w produkcji kontraktowej kosmetyków jest to, że surfaktanty niejonowe (np. glikozydy) nie pienią się tak dobrze jak surfaktanty anionowe, a przecież lubimy jak się pieni prawda? 

    Pozostałe składniki żelu pod prysznic

    Skład żelu do mycia to nie tylko związki powierzchniowo czynne, choć w wykazie składników INCI znajdziemy je najczęściej zaraz po wodzie (Aqua). Co jeszcze zawiera receptura? Konieczne jest zachowanie czystości mikrobiologicznej – w tym celu stosuje się konserwanty. Istnieje bardzo duży wybór konserwantów przeznaczonych do produktów spłukiwanych, a decyzję o wyborze podejmuje się w oparciu o ocenę całego kosmetyku, pH wyrobu, kompatybilności z poszczególnymi składnikami, doświadczenie itp. 

    Kolejnym koniecznym elementem są zagęstniki. Najczęściej stosuje się polimery kwasu akrylowego (np. Acrylates Copolymer), pochodne celulozy (np. Hydroxyethylcellulose), gumy ksantanowe (Xanthan Gum). W przypadku układów zawierających anionowe związki powierzchniowo czynne konsystencję lepkiego żelu najczęściej uzyskuje się poprzez dodatnie odpowiedniej ilości soli (Sodium Chloride). Ilość soli wyznacza się eksperymentalnie, a na finalną lepkość produktu wpływ mają także wszystkie pozostałe składniki.

    Regulatory pH – żel pod prysznic powinien posiadać pH zbliżone do fizjologicznego pH skóry tzn. być lekko kwaśne i wynosić około 5-5,5. Do najbardziej popularnych regulatorów pH należy kwas cytrynowy (Citric Acid).

    Dodatek środków nawilżających i renatłuszczających ma na celu zniwelowanie ewentualnego odczucia suchości skóry oraz wsparcia odbudowy bariery hydrolipidowej skóry. W tym celu stosuje się np. glicerynę (Glycerin), PEG-7 Glyceryl Cocoate i inne.

    Kompozycja zapachowa choć nie jest obligatoryjnym składnikiem receptury, jednak często to ona determinuje nasz wybór podczas zakupu żelu pod prysznic. Warto wspomnieć, że maksymalna możliwa do użycia ilość kompozycji zapachowej jest ściśle określona m.in. dokumentem IFRA. Kompozycja zapachowa często ma wpływ na wygląd i konsystencję żelu. Jako, że jest to substancja olejowa wprowadzenie jej do receptury żelu może powodować opalizację, mętnienie i utratę lepkości (choć czasem zdarza się, że lepkość może wzrosnąć). 

    Zaperlacze i zabielacze – niekiedy stosuje się substancje nadające masie perłowy wygląd bądź biały kolor. 

    Dodatkowe składniki aktywne np. ekstrakty, witaminy, elektrolity, proteiny. Mają za zadanie złagodzić działanie związków powierzchniowo czynnych, utrzymać skórę w dobrej kondycji i uatrakcyjnić kosmetyk. Pamiętajmy jednak, że żel pod prysznic to kosmetyk spłukiwany, którego główną funkcją jest mycie. Składniki aktywne pozostają na skórze przez stosunkowo niedługi okres czasu i dodatkowo zostają spłukane po umyciu się. Zatem klasyczny żel pod prysznic nie będzie nam długotrwale nawilżał skóry czy działał odmładzająco.

    Technologia wytwarzania

    Ze względu na dużą różnorodność składników nie ma jednego, uniwersalnego sposobu przygotowania żeli myjących. Różne surfaktanty różnią się konsystencją, stanem skupienia – można zastosować związki powierzchniowo czynne w postaci proszku, lepkich past czy roztworów wodnych. Należy rozpuścić je w wodzie (ciepłej lub zimnej – w zależności od wybranego składnika), sam proces rozpuszczania może być czasochłonny (np. w przypadku SLESu) bądź całkiem szybki (w przypadku wodnych roztworów surfaktantów). Kolejność, sposób dodawania i mieszania wszystkich pozostałych składników wyznaczana jest eksperymentalnie. Niekiedy kolejność poszczególnych składników może mieć znaczący wpływ na uzyskany wygląd i parametry fizykochemiczne. Czasami występuje niekompatybilność między poszczególnymi składnikami receptury i należy zmodyfikować ją tak, aby uzyskać oczekiwany efekt.

    Ile czasu zajmuje przygotowanie żelu pod prysznic?

    Proces przygotowania żelu pod prysznic w produkcji kontraktowej kosmetyków z opracowanej receptury zajmuje kilka godzin (w skali laboratoryjnej) i uzależniony jest od stopnia skomplikowania, technologii i sprzętu jakim dysponujemy. Jeśli nie dysponujemy sprzętem z próżnią z reguły żel, który otrzymamy jest zapieniony, w związku z tym należy odczekać kolejne kilka godzin do odpienienia masy i dopiero wówczas podejść do oceny parametrów fizykochemicznych.

    Emulsja do mycia, mleczko do mycia czy żel do mycia?

    Często na półkach sklepowych spotkać można inne nazwy produktów takie jak emulsja do mycia czy mleczko do mycia. Czy jest to tylko inna nazwa czy produkty te różnią się czymś jeszcze? W teorii emulsja to układ dwóch niemieszających się cieczy, z których jedna jest zdyspergowana w drugiej. Oznacza to, że emulsja tudzież mleczko do mycia powinny zawierać dwie fazy – wodną i olejową. Produkty takie z reguły dedykowane są dla skóry przesuszonej, atopowej, problematycznej i ze względu na udział fazy olejowej te produkty mogą rzeczywiście nawilżać skórę. Emulsje takie są znacznie bardziej skomplikowane i wymagające niż klasyczne żele do mycia. W praktyce jednak istnieją na rynku produkty nazywane emulsją, mleczkiem, które są jednak wyłącznie zabielone bądź zaperlone i nie zawierają emolientów (fazy olejowej). 

    Podsumowanie

    Żele pod prysznic można przygotować na różne sposoby z wykorzystaniem różnych związków powierzchniowo czynnych – od klasycznego SLESu po łagodne glukozydy. Podczas produkcji kosmetyków pod marką własną,  korzystamy z szerokiego wachlarza surowców i dostosowujemy się do Państwa wymagań i założeń.

    Jeśli interesuje Państwa produkcja kontraktowa żelu pod prysznic  zapraszamy do kontaktu. Opracujemy recepturę zgodnie z wytycznymi i przeprowadzimy przez cały proces wdrożenia, aż po produkcję i konfekcję.

    Ciekawostka

    Czy wiesz, że naturalne surfaktanty możemy znaleźć w płucach? Jako związek powierzchniowo czynny zmniejsza napięcie w pęcherzykach płucnych, chroniąc je przed nadmiernym rozciąganiem oraz zapobiega zapadaniu i sklejaniu się ich ścianek w trakcie funkcji oddechowych. Surfaktanty te składają się z cząsteczek lipoprotein wydzielanych przez pneumocyty typu II. 

    Kontynuując przeglądanie strony wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. Więcej informacji